lunes, 21 de mayo de 2018

MADELEINE-n erakustaldia!!






Maiatzak 12, Kutxa Kultur Kluba areto zirraragarrian kontzertu espezial baten lekuko izan giñen. Madeleine laukote donostiarraren saioa izan genuen, saio berezia, diska berria grabatzen egongo direlako eta seguruena da Urria arte beraien berririk ez edukitzea. Hori dela eta, zuzeneko honek kutsu berezia zeukan. Jagoba (baxua), Gartxot (kitarra, ahotsa), Benito (bateria) eta Itzal (kitarra, ahotsa) oso motibaturik atera ziren eszenatokira. Aretoa tope beterik zegoen, inork ez baizuen galdu nahi laukote honen post-rock/ math ikuskizuna. "Mugarri" diskoko abestietan oinarritu zuten kontzertua. "Kea", "Johnny drama", "Tartalo", "belaunhezur",.....ordu bateko maixutasuna, zalegoa disfrutatzen zebilen. Taldeak erakutsitako gogoa eta motibazioa, publikoan kutsatu zen. Abesti klasikoez aparte, 3 abesti berri jo zituzten. Horietatik bat, "Inongo garen" himnoa izan zen (bideoklip ikaragarriarekin aurkeztu dutena). Kontzertu intimoa, berezia, motxa (gozatu genuen seinale), "Berlin" bezalako abestitzarrarekin amaitu zutena. Epikoa, Madeleine-n zuzenekoa. Orain Urrirarte itxaron behar, hori bai, diska eta abesti berriekin. Aupa zuek!!

domingo, 20 de mayo de 2018

BAKAIKOA GARAILE


Atzo Labriten jokatutako partidan Joanes Bakaikoa Bigarren Mailako Manomanista txapela irabazi zuen Jon Erasun 17 tantotan utzi eta gero. Aurrekoan Arteagaren aurka galdu zuen finala, baina aurten arantza hori kendu, eta bide batez, hurrengo urtean goi mailakoekin lehiatuko da. Etxarrikoa zen faboritoa eta ez zuen hutsik egin. Aurrean duen abilezia probestuz min handia egin zion Erasuni. Atzelari gipuzkoarrak ordea, lan handiak eman zizkion, ez zuen behin ere etsi eta. 17-20 hurbildu zen markagailuan, baina Bakaikoak erremateekin duen erreztasunaz baliatuz, txapela eraman zuen. Kontu aurrelari gazte honekin, asko bait dauka esateko. Zorionak Joanes!!


Beste aldetik, Azpeitian Ezkurdiak 22-21 irabazi dio Elezkanori, beraz Ezkurdia hirugarren geratu da goi mailako Manomanistan. Hurrengo astean jakingo dugu zienden irabazlea Olaizola II eta Altunaren lehian.

jueves, 17 de mayo de 2018

BOLAZO BONBERO!!


Bolazo este Sábado en Bonberenea (Tolosa). Ánteros y Lenao reventarán la sala con su música adictiva. Estais avisados:






martes, 15 de mayo de 2018

TRAILER THE HOUSE THAT JACK BUILT



Aquí tenemos el trailer de lo nuevo de Lars Von Trier, y como no, ha vuelto a dejar loco a todo buen cinéfilo. O lo adoras o lo odias, parece que no hay termino medio. Lo que está claro es que no deja indiferente a nadie. Polémico, arrogante, perfeccionista, atrevido,....único. El trailer pinta bien, con un terrible Matt Dillon.

lunes, 14 de mayo de 2018

OLAIZOLA II = ALTUNA


Aimar Olaizola y Jokin Altuna. Estos son los protagonistas de la final del Manomanista 2018. Estamos ante una final inédita, donde han sido los mejores, en un campeonato donde ha habido muchas sorpresas. ¿Es sorpresa que llegue Aimar ha una final manomanista? Sí y no. No, porque tiene 4 títulos en la distancia y está de dulce. Sí, puesto que no tiene el golpe de antaño, en una modalidad que parece que está más hecha ahora para pelotaris como Urruti, Bengoetxea o Irribarria (que han caído a la primera de cambio). Pero el que tuvo retuvo. Ha superado a dos zagueros, Albisu y Rezusta, y se deshizo con facilidad de Elezkano (una de las sorpresas positivas del campeonato). Otra de las sorpresas ha sido Altuna (ha vencido a Retegi Bi, Urruti y Ezkurdia). Y no por que dudemos de su calidad. En peleas individuales siempre a destacado (dos finales y una txapela en el 4 y medio). Pero pocos pensaban que se iba a colar tan pronto (22 años) en una final manomanista, modalidad que a priori requiere más golpe que el que Altuna posee, pero el de Amezketa disimula su pegada con ingenio, magia, remate. Está sacando espectacular, cruza pelota como nadie, y tiene una clase que pocos poseen. A eso, añadamosle una manera de jugar propia de un veterano.

La cátedra saldrá a favor del veterano, pero puede que estemos ante un partido histórico donde creo que habrá mucha igualdad. Veteranía contra juventud. Experiencia contra desparpajo. Olaizola contra Altuna!! Dentro de dos semanas sabremos el ganador!!

sábado, 12 de mayo de 2018

HERRIKO TALDEEN KONTZERTUAK!!



Maiatzak 5, SantaKrutz festen bukaeran gaude eta ekitaldietako bat, talde Andaindarrez (edo hobeto esanda Andoaindar musikariak dauden taldeetan) beteriko musika festibala da. Bertan 4 talde elkartu ziren gure gozamenerako. Jende gutxi azaldu zen (batez ere aurreko urtearekin konparatuz), baino giñen apurrak ederki asko disfrutatu genuen txozna ondoan talde hauek beraien proposamenak eskeintzen zizkiguten bitartean.

18:30 hasi zen festa, eta lehen taldea Hail Noise boskotea izan zen, bertan Dani (kitarra) Andoaindarra dugularik. Taldea Xabi (bateria), Iker (kitarra), Iñaki (baxua) eta Martin (ahotsa) osatzen dute. Soinu gogorrak hasteko. Lehen abestitik kaña eskeini ziguten, 90. hamarkadako "Grunge" eta heavya influentzia izanik, sekulako burrumba entzun genuen. "Home", "Police", "Wolf", "Slaughter",....bezalako himnoak entzuteko aukera izan genuen. Gogotsu azaldu zen taldea eta jendea mugimenduan jartzea lortu zuten. 40 minutuko saioa zeukan talde bakoitzak eta motx egin zitzaigun beraien ikuskizuna. Aupa Hail Noise!!


Rock eta heavya alde batera utzi eta funky pixkat entzuteko parada izan genuen Txili Pipar-en eskutik. Red Hot Chili Peppers ez zet beti talde ezagun bat izan, eta beraien hasierak oso funky eta dantzagarriak izan ziren (seguraski garai onenak, noski), beraz Txili Pipar laukoteak (Josu Andoaindarra abeslari bezala), Red Hot-en bertsioak jotzen ditu, ein handi batean abesti zaharrak, nahiz eta "hit" ezagunen bat ere entzun. Hasieratin motibaturik azaldu ziren, eta nola ez, indar hori zalegoan kutsatu zen. Nola geldirik egon erritmo dantzagarri hoien aurrean!! 40 minutuko sesio borobila "Aeroplane", "shallow be thy game", "higher ground", "stone cold bush",....eta "around the world" edota "Give it away" harribitxia. Ou yeahh Txili Pipar!!


Hirugarrenak taulapean Dukkha gazteak izan ziren. Aimar (kitarra, ahotsa), Ruben (bateria eta koroak) eta Gimena (baxua) osatzen dute taldea. Formazio aldaketaren bat izan arren, berriz dira kaña ematen aurreko urtean bezala. Beraien estreineko diskako abestiak jo zituzten, rock-ez beteriko saio handi batean. "Airezko kaleak", "Hortzak luze", "Norbere hitzak",....kritika eta gizarteari buruzko gogoetak dira nagusi abesti hauetan, dena kaña dosi eta errimo aldaketekin nahastuaz. Jende animaturik zebilen, eta oraindik azken taldea geratzen zen....


Festa borobiltzeko laukote aproposa. Malkogarriyak taldeaz ari naiz, noski. Ingoaldeu, Laket,...eko musikariak sortutako taldea. Umore ona eta festa, hori da beraien filosofia. Ez zen jende asko (gero tanborradarekin jende gehiago gehitu arren), baino geunden apurrak ederki asko disfrutatu genuen talde honen abestiekin. Ion Beloki (panderoa, ahotsa), Antton (trikitixa), Iñigito (bateria), eta kontzertu hontan estreinekoz Tomax (kitarra), taldeari indar gehiago emanez. Alaitasuna nagusi, fandango eta arin arinak, bertsio propioak,...dena balio du Malkogarriyak-en munduan. "Marina", "Kuba", "Ireki Bihotzak", Hik lan eta nik jai", "Pasodoble",.....eta nola ez "hit" handi bat bilakatu den "No woman no cry". Ezin dira festak modu hobeagoan bukatu, Malkogarriyak "on fire"!!

Hurrengo urten ea jende gehiago animatzen den musika ekitaldi interesgarri honetara!!

viernes, 11 de mayo de 2018

VIDEOS MUSICALES: MADELEINE: INONGO GAREN



Madeleine Euskal Herrian daukagun talde interesgarrienetakoa da. Beraz, aurten diska berria aterako dutela komentatu dutenean, espektatibak goraino daude. Post-rock instrumentala jorratzen dute, baino pixkanaka math estiloarekin nahasten ari dira. Hemen diska berriaren aurrerapena bideoklip formatuan. Earra!! Zuzeneko handiak egiten dituzte, eta bihar 20:00tan tabakaleran izango ditugu. Animatu, diska amaitu arte ez bait dute zuzenekorik egingo!!

jueves, 10 de mayo de 2018

ROCKALDEU??


Maiatzak 5, Santakrutz-en jaien barnean, sekulako musika ekitaldia burutu zen Andoainen. 23:30-etan zen hitzordua eta bertan 3 talde izan genituen nor baino nor gure burmuinak astintzen. Festak izanda jende dexente, giro ezinobea zuzeneko kontzertuez gozatzeko. 

Taularatu zen lehen taldea Rukula izan zen. Usurbilgo laukotearen energia ezagutzen genuen (aurreko batean Andoaingo Gaztetxean zur eta lur utzi bait ziguten), eta oraindik talde oso ezaguna ez izan arren, argi neukan bat baino gehiago txundituko zuela. Beraien rock instrumentalak hipnotizatu egiten zaitu. Hala da, erritmo dantzagarriak dauzka, mugiarazten zaituen erritmo biziak. Eta noski, zuzenean beste magia bat daukate. Karismatikoak, zuzenak, motibaturik azaldu ziren eta beraien indarra transmititzeko gai izan ziren. Beraien bigarren lana aurkezten zebiltzan (Hazi Beltzak), eta dena eman zuten eszenatoki gainean. Behean, zalegoa txoratzear, erritmo itogarrien menpe. "Karamel", "balkan reggae town", "klorotilo kola-jet", "mikrouhin", "niu-xit",....hau rock festa, izugarria!! Ederki asko berotu ziguten, eta oraindik 2 talde falta ziren. Aupa Rukula!!


Bigarrenak, Atom Rhumba handiak izan ziren. Rock, blues, garagea,....estiloak ederki asko fusionatzen duen boskotea. Indarra, nerbioa, motibazioa,...zuzeneko kañeroa eskeini ziguten. Lehen notatik dena eman zuten eszenatokian. Rober (kitarra, ahotsa) da taldearen "frontman-a", halere beste musikariek ederki asko betetzen dute beraien papera. Bateria (Andoni) eta baxulariaren (Jaime) lana ezinobea, Irazoki-ren kitarrak kea ateratzen du beti, eta zer esan Cabezafuego-k ematen duen espektakuluari buruz, taldeari umore puntua ematen dion musikaria. Atom Rhumba-ren zuzeneko batean geldirik egotea ezinezkoa da, Jon Spencer Blues Explosion edota Jim Jones Revue handien influentziak hartu eta beste dimensio batera eramaten bait dituzte. Hauen zuzeneko bat izerdia, rock-a eta portaera da (dena eman zuen taldeak, lehertzeraino), eta bitartean gu txunditurik beste mundu paralelo batean bidaiatzen. Temazoak denak, baino gehien gozatu nituenak "Home made prozac" eta "Body clock" izan ziren. Atom Rhumba beti bizi bedi!!!


Eta bukatzeko, nola ez, berbena saio bat. Eta noski, Ingoaldeu? horretan maixuak dira. Rock kontzertutan jendea egon zen, baino bosteko hauen zuzenekoaz gozatzeko asmoz plaza bete-beterik izan genuen. Gorka-ren hutsunea Iñigito (Laket, Malkogarriyak, Saionaiz)-k bete zuen baterian. Sara (ahotsa), Antton (ahotsa, trikitixa), Xabat (baxua, teklatuak) eta Kepa (kitarra) prest zeudan jende dantzan jartzeko, eta nola jarri gainera. Lehenengo abestitik zalegoa bueltaka zen giro ederrean. Beraien diskografian klasiko bihurtu diren "dantza kuduro", "8 orduko ekaitza", "Zapato azule", "Askatasun egarriz", "Miren azkarate", edota "Eskutitza" entzun genituen. Zuzenekoaren momentu handiena, dudarik gabe, Ion Beloki (taldearen abeslari ohia) eszenatokian igo zenekoa izan zen. "Labexomorro" eta "Follow the leader" abestu zituen denen gozamenenako, plaza guztia dantzan jarriaz.

Abesti berriei ere egin zieten tartea, "Don Jose", "Sing sinatiko folk and rolla" eta "kaixo" joaz, Saio borobila, umore ona eta ondo pasatzeko joera daukan talde honen partetik. Aupa Ingoaldeu?.

Kontzertu amaiera bikaina eta askok, ekitaldia amaitu ostean, parrandan segitu zuten irribarre bat ezpainetan zutela.

miércoles, 9 de mayo de 2018

LA LEY DE TOUNDRA


Jueves, 3 de Mayo. Los conciertazos se acumulan. Doka (Donosti) se vistió de gala para presentar el nuevo trabajo (Vortex) de los madrileños Toundra, uno de los referentes estatales de post rock/metal instrumental. Como no, su nuevo álbum es tan bueno como los anteriores, y en vivo, cobraba más grandeza si cabe. Alberto (bajo), Esteban (guitarra), Macon (guitarra), Alex (batería) demostraron que son una máquina muy bien engrasada, que tocan de memoria, y que su unión ha creado una de las propuestas más interesantes de los últimos tiempos. Curiosamente, y nos alegramos mucho, su propuesta ha ganado a muchos seguidores (Doka fue el ejemplo, la sala a reventar), tratándose del estilo que practican es toda una proeza.

Pues bien, el directo fue apabullante, basaron la hora y media que tocaron en su último trabajo, donde temas como "Cobra", "Tuareg", "Kitsune", "Kingston Falls" o "Mojave" sonaron excelentes, con mucha fuerza, donde los melómanos movían el esqueleto a los cambios de ritmo de la banda. Especialmente motivado estaba Esteban, que con su energía nos incitaba a movernos y a darlo todo. La fuerza de los nuevos temas nos hipnotizó, pero los grandes momentos de la velada, o mejor dicho los instantes donde el público más la gozó fueron cuando escuchamos los temas viejos, como "Bizancio" o "Cielo Negro", dos "hits" en potencia para nostálgicos como nosotros. La verdad es que cualquier tema que tocaran nos emocionarían hasta lo más hondo, puesto que las composiciones de Toundra son eso, emoción a raudales, temas complejos donde los cambios de ritmo y pasajes están al orden del día, sin perder la belleza en ningún momento. Gracias por vuestra música, Toundra!!

martes, 8 de mayo de 2018

Marc's Ribot Ceramic Dog, o la perfección hecha música!!!




30 de Abril. No contentos con el conciertazo de Elkano Browning Cream, nos dirigimos a Donosti a presenciar otra barbaridad sonora. En el Club Victoria Eugenia, presenciaríamos al gran Marc Ribot, uno de los guitarristas más grandes que ha parido madre. Ribot, conocido por sus trabajos con Tom Waits o John Zorn, ha participado en miles de proyectos y en grupos propios. En este caso venía con el formato Ceramic Dog, es decir, junto a los grandes Shahzad Ismaily y Ches Smith, dos musicazos dignos de tocar con Ribot.

La sala, llena de sillas enfrente del escenario se lleno de melómanos, en un ambiente intimo y en un formato que a priori parecía para un set acústico. Pero de eso nada, cuando el trío entró en escena, empezó la caña, distorsión, cambios de ritmo y surrealismo a raudales. Free jazz, noise, rock,....todo tiene cabida en el universo Ceramic Dog. Además presentaban disco (YRU Still here?) el cual en vivo cobró una dimensión más grande. Los golpes violentos de Ches en la batería nos dejaron sorprendidos, el manejo al bajo y demás de Ismaily fue de otra galaxia. Dos gregarios de lujo para que Ribot se luciera a las 6 cuerdas. "Personal nancy", "Pennsilvanya 6 6666", "Muslin jewish resistance", "sun that kid up",.....temazos que nos rompieron el alma. Fue una barbarie que duró hora y media, donde 3 genios de la musica dejaron constancia de su calidad creando unas canciones fuera de lo normal, donde el ruidismo y surrealismo nos dejaron traspuestos. Grandes no, lo siguiente!!